MARIE

Mga dili makalimtang inosenting pahiyom,
Nga diin nagtali og mga sugilanon;
Luyo niining tanan ikaw usa ka manulonda,
Nga sa pulihay ikaw gipakamutya.

Ang kalantip sa imong pangisip ug salabutan,
Angay ampingan tungod kay gasa sa kahitas-an;
Bulahan siya nga nagdala kanimo sa kalibotan,
Tiglig-on ikaw sa mga gikapuyan.

Rason usahay ang mga suliran,
Ikaw sa pagtagad makalimtan;
Apan bisan pa man nianang tanan,
Kanimo nagmahal hilabihan ka daghan.

Iwag ka sa mangitngit nga kadalanan,
Aron kining mga lakang ug tunob nga daw gikapuyan;
Dili mahitakilpo ug mapandol sa kaalautan,
Ikaw kanunay dili mawala sa panumduman.

Esmeralda ug diamante dili kanimo ikabaylo,
Tungod kay ikaw ang awit sa masulob-ong damgo;
Ikaw ang yamog sa sayong kabuntagon,
Diin naghulat ang usa ka dakong paglaom.