Kurit sa kasingkasing

NAGPAHIYOM ako nga nagtan-aw sa iyang hulagway sa computer. Anaa gihapon ang iyang kaanyag nga kaniadto akong gipaningkamutan nga maangkon. Nagpabilin gihapon ang katam-is sa iyang pahiyom!

Sa dihang nakita ko ang iyang litrato, wala ako makasabot. Tiaw mo kanang hapit na 12 ka tuig mi nga wala magkita. Daw adunay kuko nga mikusnit sa akong kasingkasing. Daw sa gibati ako og kalipay nga sa katapusan nakita ko ra gyud siya.

Dose ka tuig na nga mibiya ko sa amoa ug mianhi sa Ozamiz aron lagi manimpalad. Gani sa una kong pagtaak sa Ozamiz pipila ka adlaw niadto mihimo dayon ako og sulat ako dayon nga gipalupad padulong kaniya. Napuno sa paglaom ang akong sulat...napuno sa gugma. Nagpaabot ako sa iyang balos. Semana, bulan ug tuig. Wala man gyud.

Mao nga mipauli ko..bakasyon ba. Pero dili baya to bakasyon kay ang tuyo nako nga magkakita mi. Tuod man nagkita mi. Sama gihapon. Sweet kaayo siya og tinagdan nako. Unya miingon siya nga nakahimo na siya og balos sa akong sulat pero wala lang ma mail daw sa iyang mama.

Aw, mituo lang sad ko. Pero wala na nako siya pangutan-a unsay sulod sa iyang balos kay nasayod man gyud ko nga ang nakasulat niadto mga panghinaot sa akong kaayohan.

Nasayod sad ko nga dili gyud niya ibutang ang Your Love...kuan gyud ang iyang ibutang Your Friend.

Sa dihang mibalik na ko sa Ozamiz, wala na gyud ko mopadala og sulat niya. Wala sab ko mangluod kay wala man koy katungod nga mangluod. Kay kinsa ba gud ako sa iyang kinabuhi.

Sulod sa dose ka tuig dili ikalilong nga kanunay ako nga maghandom kaniya. Ang iyang kagiki ug katawa nga daw musika sa akong dalunggan akong kanunay nga gipangita.

Gani ako pang gi-search ang iyang ngalan sa internet basin diay makit-an nako. Pero wala gyud nako makit-i. Dili lang kay kausa ka beses nga akong gipangita sa Google. Pero wala na jud.

Mao to nga misulay ko sa friendster...sus..pakyas wala gihapon.

Apan niining bag-o ang iyang ig-agaw nakatan-aw sa akong friendster. Mao to nga ako dayon nga gi-open ang mga friends sa iyang cousin. Wala ko masayop. Alas! Duna sad siyay friendster account.

Puwerte nakong lipaya. Mao nga nakita nako ang iyang hulagway...wala gyuy kausaban. Apan adunay mga hulagway nga aduna siyay kauban nga usa ka lalaki. Ang iyang bana. Naminyo na diay siya. Bantog ra wala nakoy balita niya.

Mora ko og gilansang sa akong gilingkuran. Nagtutok sa computer nga blangko ang panan-aw.

Ang akong nasulti sa akong kaugalingon nga: "I'm happy for you."

Mao to...nga ako dayon siya nga gipadal-an og mensahe nga : "Remember me?" "Your friend."

Pero karon wala na jud siya mibalos. Bisan na lang gani sa pagtan-aw sa akong friendster account.

Karon wala nako maglaom nga maako ang iyang kaanyag.

Mipahiyom na lang ako ug miingon:" Maayo pa og wala nako makit-i imong friendster account da."