MGA BULAK NADAWAT KO KARON

Mga bulak nadawat ko karon
Bisan dili akong adlawang natawhan o adlawng bilihon.
Sa unang higayon nagsumpaki kami kagabii
Gisakitan ako sa daotang pulong nga gibuhian niini,
Sa iyang nahimo nasayod ako nga pagbasol ang iyang naangkon,
Tungod kay gipadal-an ako og mga bulak karon.

Mga bulak nadawat ko karon,
Bisan dili among anibersaryo o adlawng bilihon.
Kagabii sa bongbong giparok ug gituok ako,
Daw sama sa usa ka daotang damgo,
Dili ako makatuo nga kadto nahitabo,
Sa akong pagmata kalawasan ko sa bun-og napuno,
Kaniya pagbasol gayud ang naangkon,
Tungod kay gipadal-an ako og mga bulak karon.

Mga bulak nadawat ko karon,
Bisan dili adlaw sa mga Inahan o adlaw nga bilihon.
Kagabii siya midagmal kanako
Labaw pa sa unang mga panghitabo.

Kon siya akong biyaan,
Angay nga himoon ko unsa man?
Sa mga anak pagmatuto unsaon ko man?

Unsa naman unya ang salapi?
Nahadlok ako kaniya ug nalisang mobiya niini.
Apan ako nasayod nga pagbasol ang iyang naangkon,
Tungod kay gipadal-an ako og mga bulak karon.

Mga bulak nadawat ko karon,
Karon ang adlaw nga bilihon.
Adlaw karon sa akong haya ug pagbangutan.
Kagabii, sa kinabuhi ako gihunosan.
Gibun-og ako hangtud sa kinabuhi nabugtuan.

Sa kaisog ug kusog sa pagbiya kaniya,
Ako unta nakabaton;
Mga bulak dili ko unta madawat karon.