Unta

Kon ang imong pagbiya,
sama pa lamang unta sa paghunas sa dagat;
diin mga gapnod ray mahisayla ug mahibilin sa kabaybayonan,
ug mga lama ra sa iyang paglantong ang mamilit sa nawiling lapyahan;
Dili una ako mohilak, pinangga…

Ug kon ang imong pagbiya,
ingon pa lamang unta sa pagsalop sa adlaw;
nga ang mga raya ra sa kahayag ang gipanghipos sa
kapunawpunawan,
nga gilaksi sa samarang dughan sa kahapunon,
dili unta ako mag-usik sa akong mga luha…

Apan ang imo kanako nga pagbiya,
usa ka dako kaayo nga trahedya;
kay mga saad ug panumpa man ang gilangko mo niining dughan,
mga bitoon sa akong langit imong gisakmit…

Ug mga alikabo sa handumanan na lang,
ang gibilin mo niining nagbakho;
ug nagbangutan ko nga lapyahan!